6 ابو على بصير ( م 422 ) - پاك و تابناك آنكه در آسمان و زمينش مانند نيست . - با هيمنهء عظمت بر جهانيان قاهر است و گواهم كه جز او خدايى نيست . - خاتم پيمبران ، سرورمان كه خداى آسمانها احمدش ناميد ، پهنهء گيتى از رسالتش روشن گشت و حق از جبين او چون شفق بردميد . - روز غدير برادرش حيدر را برگزيد و به ولايت بر جهانيان لايق و شايسته‌اش ديد . - او و زوجه‌اش فاطمه را به درگاه خدا باعظمت ديد كه به آبروى آنان به مباهلهء نصارا دست دعا بركشيد و دو فرزندش در پى آنان روان بودند . - پنج تن در زير عبا جاى گرفتند كه مايهء لطف و مرحمت و شفيع درگاه پروردگارند . « 1 » شاعر را بشناسيم ابو على بصير ، حسن بن مظفر نيشابورى نابينا و اهل خوارزم بود . ابن شهر آشوبش در شمار پرهيزگاران از شعراى اهل بيت ياد كرده است و ابو احمد محمود بن ارسلان در

--> ( 1 ) . علامهء سماوى ، اين ابيات را در جزء اول الطليعة فى شعراء الشيعة از ابو على ضرير دانسته و حموى چهار بيت آن را به فرزند شاعر ابو حفص نسبت داده است ، و خدا داناست .